Descripción:شکوه ميرزادگی، همراه با احمد باطبی و الهه هيکس، ميهمان دوشنبه 13 اکتبر برنامه تفسير خبر جمشيد چالنگی در نلويزيون صدای آمريکا بود. برنامه بر محور روز جهانی کورش، ماجرای عبور مترو از زير چهارباغ اصفهان، داستان خط فقر در ايران و فرا رسيدن روز جهانی کودک دور می زد.

Descripción:اصفهان - خیابان چهارباغ عباسی- مجتمع چهارباغ- طبقه زیر زمین- صاحب کافه که از دوستان است دارد شعری از آیدا سپهر میخواند

Descripción:This video version is dedicated to mfoxfar1. "Abu Atâ" is included in "SHOOR SCALE OF THE PERSIAN CLASSICAL MUSIC" and this piece of music is one of the most known ÂVÂZ of Mr. Golpâygâni's! This part was taken from the Golhâye Rangârang No. 522, which orginally it is about an hour long. Additionally there were other parts with Poorân and Iraj in Golhâye Rangârang (No. 522). ابوعطا یكی از نغمه های دستگاه شور می باشد كه گامش با شور یكی است و تنها اختلاف آن با شور در توقف مكرر روی درجه چهارم (نت شاهد) و درجه دوم (نت ایست) است. بنابراین نت شاهد و محسوس آن در درجه ی دوم دستگاه شور قرار دارد. درجه دوم دستگاه شور دارای ربع پرده است و در نتیجه آواز ابوعطا در بعضی مواقع از درآمد به دستگاه نوا نزدیك می شود. رگه هایی از اندوه و حزن را می توان در این آواز یافت. در بین آوازخوانان این آواز بیش از همه نزدیك به فرهنگ عامیانه و محله ای مردم است. گاهی آوازهایی در ابوعطا خوانده شده اند كه برای زبان حال مردم كوچه و بازار ملموس تر بوده است. اما در عین اندوهناكی، گوشه های مفرح و نشاط آوری نیز در این آواز وجود دارند. گوشه سیَخی ابوعطا مخصوصا در حالت ضربی دارای هیجانی است كه شنونده را سخت تحت تاثیر قرار می دهد و در نتیجه به گفته استاد معروفی، امیدواری را در شنونده بیشتر می كند. در قسمت اول آواز كه با اجرای استاد گلپا تقدیم می شود، این استاد برجسته ی آواز یكی از درخشان ترین و مهم ترین اجراهای آوازی تاریخ موسیقی ایرانی را ارائه می كند. ایشان در این آواز از گوشه ی معروف حجاز در بیشتر بخش ها و تحریرهایشان استفاده می كنند. به دلیل اهمیت گوشه ی حجاز در آواز ابوعطا مختصری در باره آن عرض می كنم: گوشه حجاز ابوعطا قرابت و نزدیكی شگفت انگیزی با آواز و نغمه ی دشتی دارد. این نزدیكی با گوشه های بسیار زیبای غزال و نهفت دستگاه بسیار شنیدنی نوا هم آشكار می شود در اینجا باید بگویم كه گوشه ی چهارباغ این آواز هم جالب است: انگار خواننده دارد شنونده را پند و اندرز می دهد! در صورت اجرای این موسیقی به حالت ضربی، حتی می تواند نشاط و فرح انگیزی همایون و ماهور را نیز در شنونده به وجود آورد. در هر صورت، گوشه حجاز از مقام های تابع یا فرعی این آواز به شمار می رود که وابستگی ریشه ای آن به سرزمین حجاز عربستان می باشد. با توجه به حزن و اندوهی که در آوازهای عربی مخصوصا در سده های گذشته وجود داشته، حدس زده می شود که این گوشه می توانسته گوشه ای غمگین باشد. البته در گذشته گوشه حجاز یا نهفت اهمیتی بسیار بیشتر از امروز داشت و نیازی به فرود آمدن در مقامی دیگر نداشته است. گوشه های مهم آواز ابوعطا عبارتند از: ابوعطا، امیری، گنج سوخته، ده ناصری، میگلی، بهجت افزا، مجلسی، لیلی و مجنون، هزار دستان، زیرکش، حجاز، حیاتی، جغتایی، رهاوندی، شیرین بیان، کرد بیات، گل ملیح، کوچه باغی، محیر ، امیر، خانی، حجاز مصری، کشته و مرده، چهارباغ یا چهارپاره، یتیمک، رامکلی (1)، رامکلی (2)، گبری (1)، گبری (2)، حسن موسی، پهلوی، عشاق، شهر آشوب، مهرگانی، نغمه باربد، شهناز، سلمک، و مثنوی ابوعطا. چشمه: برگرفته از سایت زیر http://khodaie-avaz-iraj.blogfa.com/post-22.aspx